Η Μοντερέι φέρεται να περιμένει προτάσεις, το όνομα του Ορμπελίν Πινέδα ακούγεται ξανά στην Ευρώπη και κάπου εδώ γεννιέται μια ενδιαφέρουσα σκέψη. Πώς θα έμοιαζε η σημερινή ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς με τον Μεξικανό στη μεσαία της γραμμή;

Δεν έχουν περάσει παρά λίγοι μήνες από την αποχώρηση του Ορμπελίν Πινέδα και το όνομά του βρίσκεται ξανά στη μεταγραφική επικαιρότητα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα από το Μεξικό, η Μοντερέι εμφανίζεται διατεθειμένη να συζητήσει την παραχώρησή του, ενώ Άγιαξ και Φέγενορντ φέρονται να παρακολουθούν την περίπτωσή του.

Η ΑΕΚ δεν εμφανίζεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, να έχει κάποια εμπλοκή στην υπόθεση. Άλλωστε, μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που αποκτήθηκε το καλοκαίρι από τη Μοντερέι έναντι οκτώ εκατομμυρίων ευρώ και παραμένει μια ακριβή περίπτωση.

Από την άλλη, όταν βλέπεις το όνομα του Πινέδα να κυκλοφορεί ξανά στην αγορά, δύσκολα δεν μπαίνεις στη διαδικασία να σκεφτείς πώς θα ήταν αν φορούσε πάλι τα κιτρινόμαυρα.

Ειδικά τώρα που η ΑΕΚ έχει αλλάξει αρκετά σε σχέση με εκείνη που άφησε πίσω του.

Ο Πινέδα που ξέρουμε και η ΑΕΚ που βλέπουμε σήμερα

Ο Μάρκο Νίκολιτς έχει φτιάξει μια ομάδα με τη δική του λογική, τις δικές του απαιτήσεις και αρκετά διαφορετικά πρόσωπα στη μεσαία γραμμή. Ο Μαρίν, ο Καϊρίνεν, ο Βιτάλις και ο Αριάγκα προσφέρουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, ενώ ο Μάγερ, παρότι ξεκινά συχνά από τα δεξιά, συγκλίνει προς τον άξονα και συμμετέχει ενεργά στη δημιουργία.

Η ΑΕΚ έχει πλέον αρκετές επιλογές, κάτι που φαίνεται και στον τρόπο με τον οποίο ο Νίκολιτς διαχειρίζεται τα συνεχόμενα παιχνίδια. Δεν βλέπουμε πάντα το ίδιο δίδυμο στο κέντρο, ούτε τις ίδιες επιλογές από τη μέση και μπροστά. Ανάλογα με τον αντίπαλο και τις απαιτήσεις του αγώνα, αλλάζουν πρόσωπα και ρόλοι.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, ο Πινέδα θα ερχόταν να προστεθεί σε μια ήδη γεμάτη μεσαία γραμμή. Και αυτό κάνει την κουβέντα ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.

Γιατί ο Μεξικανός δεν είναι απλώς ένας ακόμη χαφ.

Ο Πινέδα ήταν ένας ποδοσφαιριστής που μπορούσε να βρεθεί σχεδόν παντού. Να πάρει την μπάλα χαμηλά, να ξεφύγει από την πίεση, να πατήσει περιοχή, να κυνηγήσει μια χαμένη φάση. Πολλές φορές έκανε πράγματα που δεν τραβούσαν ιδιαίτερα την προσοχή, αλλά όταν έλειπε από το γήπεδο η απουσία τους γινόταν αισθητή.

Εκείνο που μου έχει μείνει περισσότερο από τον Πινέδα είναι η ευκολία με την οποία μπορούσε να συνδέσει διαφορετικά κομμάτια του παιχνιδιού. Να βοηθήσει στην άμυνα και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα να συμμετέχει στην επίθεση. Να δώσει μια απλή πάσα, να κινηθεί αμέσως στον επόμενο χώρο και να προσφέρει ξανά επιλογή.

Έκανε αρκετή από τη δουλειά που χρειάζεται μια ομάδα για να παίξει καλά, χωρίς απαραίτητα να παίρνει πάντα τα εύσημα.

Πού θα χωρούσε δίπλα σε Μαρίν, Καϊρίνεν και Βιτάλις;

Ο Μαρίν έχει εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά πρόσωπα του άξονα για τον Νίκολιτς. Έχει ποιότητα στην πάσα, μπορεί να οργανώσει, να κουβαλήσει την μπάλα και να συμμετέχει στο επιθετικό παιχνίδι. Ο Καϊρίνεν προσφέρει διαφορετικά πράγματα, κυρίως στην πρώτη ανάπτυξη και στον έλεγχο του ρυθμού. Είναι ο παίκτης που μπορεί να δώσει ηρεμία όταν η ομάδα χρειάζεται να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα.

Ο Βιτάλις, από την πλευρά του, προσθέτει τρεξίματα, ενέργεια και δυναμισμό. Ένας χαφ που μπορεί να καλύψει αποστάσεις και να δώσει ένταση στη μεσαία γραμμή, στοιχεία που ο Νίκολιτς θεωρεί σημαντικά.

Ο Πινέδα θα μπορούσε να συνεργαστεί με καθέναν από αυτούς, με διαφορετικό τρόπο.

Δίπλα στον Μαρίν, για παράδειγμα, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε δύο ποδοσφαιριστές με καλή τεχνική κατάρτιση και ικανότητα να συμμετέχουν στην ανάπτυξη, αρκεί φυσικά να εξασφαλίζεται η απαραίτητη αμυντική ισορροπία.

Με τον Καϊρίνεν, ο Μεξικανός θα μπορούσε να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες ψηλότερα, αφήνοντας στον Φινλανδό μεγαλύτερο μέρος της οργάνωσης από πίσω. Και με τον Βιτάλις θα υπήρχε η δυνατότητα για ένα κέντρο με πολλά τρεξίματα, πίεση και συνεχείς αλλαγές θέσεων.

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα θα ήταν η παρουσία του Αριάγκα. Ο δυναμικός χαφ από την Ονδούρα έχει χαρακτηριστικά καθαρού αμυντικού μέσου, με δύναμη στις μονομαχίες και ικανότητα να καλύπτει χώρους. Με έναν τέτοιο παίκτη πίσω του, ο Πινέδα θα μπορούσε να κινείται πιο ελεύθερα και να συμμετέχει περισσότερο κοντά στην αντίπαλη περιοχή.

Βέβαια, όλα αυτά είναι σκέψεις πάνω σε πιθανούς συνδυασμούς. Στο γήπεδο τα πράγματα είναι πάντα πιο σύνθετα και ο Νίκολιτς έχει δείξει ότι δίνει ιδιαίτερη σημασία στην ισορροπία του συνόλου.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Πινέδα θα του πρόσφερε ακόμη μία επιλογή, χωρίς να περιορίζεται αυστηρά σε έναν συγκεκριμένο ρόλο.

Και ο Μάγερ;

Η παρουσία του Λόβρο Μάγερ κάνει την κουβέντα ακόμη πιο ωραία.

Ο Κροάτης είναι ένας ποδοσφαιριστής με μεγάλη ποιότητα, που μπορεί να δημιουργήσει από διαφορετικά σημεία του γηπέδου. Στην ΑΕΚ του Νίκολιτς τον βλέπουμε συχνά να ξεκινά από τα δεξιά και να κινείται προς τα μέσα, αναζητώντας συνεργασίες και χώρους για να περάσει την μπάλα.

Φανταστείτε για λίγο τον Μάγερ να συγκλίνει από τη μία πλευρά, τον Πινέδα να κινείται ανάμεσα στις γραμμές και τον Μαρίν να συμμετέχει στην ανάπτυξη από πιο πίσω.

Θα υπήρχαν αρκετοί ποδοσφαιριστές με την ικανότητα να κρατήσουν την μπάλα υπό πίεση, να αλλάξουν κατεύθυνση στο παιχνίδι και να βρουν μια πάσα που θα δημιουργήσει πρόβλημα στην αντίπαλη άμυνα.

Και απέναντι σε ομάδες που έρχονται στη Νέα Φιλαδέλφεια με μοναδικό στόχο να κλείσουν τους χώρους, τέτοιοι ποδοσφαιριστές μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα χρήσιμοι.

Φυσικά, η συνύπαρξη τόσων δημιουργικών παικτών δεν εγγυάται από μόνη της καλύτερο ποδόσφαιρο. Κάποιος πρέπει να κρατά τις θέσεις, να καλύπτει τις κινήσεις των άλλων και να προστατεύει την ομάδα όταν χάνεται η κατοχή.

Εκεί θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον να δούμε τι θα σκεφτόταν ο Νίκολιτς.

Ο Πινέδα έχει παίξει σε διαφορετικές θέσεις, έχει αγωνιστεί ακόμη και στα άκρα όταν χρειάστηκε και γενικά έχει αποδείξει ότι μπορεί να προσαρμοστεί. Θα μπορούσε λοιπόν να αποτελέσει μια λύση που θα έδινε στον προπονητή μεγαλύτερη ελευθερία στις επιλογές του.

Ο Νίκολιτς δεν θα έπαιρνε τον Πινέδα του Αλμέιδα

Ο Πινέδα συνδέθηκε όσο λίγοι με την ΑΕΚ του Ματίας Αλμέιδα. Με το συνεχές πρέσινγκ, τις αλληλοκαλύψεις, την ένταση και εκείνο το ποδόσφαιρο που πολλές φορές έκανε τον αντίπαλο να ασφυκτιά.

Η σημερινή ΑΕΚ δεν παίζει με τον ίδιο τρόπο. Ο Νίκολιτς έχει διαφορετική προσέγγιση, δίνει μεγάλη σημασία στην οργάνωση και προσπαθεί να διαχειρίζεται τα παιχνίδια με βάση τις ανάγκες τους.

Επομένως, μια επιστροφή του Πινέδα δεν θα σήμαινε ότι θα ξαναβλέπαμε αυτομάτως όσα ζήσαμε πριν από μερικά χρόνια.

Θα είχε όμως ενδιαφέρον να δούμε πώς ένας τόσο κινητικός και έξυπνος ποδοσφαιριστής θα προσαρμοζόταν σε μια ομάδα που διαθέτει πλέον διαφορετικού τύπου μέσους και μεγαλύτερη ποικιλία επιλογών.

Ο Νίκολιτς έχει ήδη στα χέρια του παίκτες που μπορούν να υπηρετήσουν διαφορετικά σχέδια. Ο Πινέδα θα του έδινε τη δυνατότητα να αλλάζει ακόμη περισσότερα πράγματα μέσα στο ίδιο παιχνίδι, χωρίς απαραίτητα να χρειάζεται αλλαγή προσώπων.

Αυτό, σε μια χρονιά με πρωτάθλημα, Κύπελλο και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, μόνο αμελητέο δεν είναι.

Υπάρχει όμως και το κομμάτι που δεν φαίνεται στο γήπεδο

Ο Πινέδα πέρασε τέσσερα χρόνια στην ΑΕΚ. Έζησε την κατάκτηση του νταμπλ, την αποθέωση, τις δύσκολες περιόδους και την πίεση που συνοδεύει έναν σύλλογο με τόσο απαιτητικό κόσμο.

Έφυγε γνωρίζοντας πολύ καλά τι σημαίνει να παίζεις στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Μια πιθανή επιστροφή του θα δημιουργούσε αναμφίβολα ενθουσιασμό. Και όχι μόνο επειδή ο κόσμος έχει όμορφες αναμνήσεις από εκείνον.

Υπάρχει μια διαφορετική σιγουριά όταν βλέπεις να επιστρέφει ένας ποδοσφαιριστής που έχει ήδη αποδείξει τι μπορεί να κάνει με τη φανέλα σου. Ξέρεις τα καλά του, ξέρεις τις αδυναμίες του, ξέρεις τι μπορείς να περιμένεις.

Και σε μια ομάδα που έχει αλλάξει αρκετά πρόσωπα, ένας τέτοιος παίκτης μπορεί να βοηθήσει και στην καθημερινότητα των αποδυτηρίων.

Ο Μάγερ, ο Βιτάλις, ο Αριάγκα και οι υπόλοιποι ποδοσφαιριστές που ήρθαν πρόσφατα έχουν τις δικές τους εμπειρίες και προσωπικότητες. Ο Πινέδα, όμως, γνωρίζει ήδη τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της ΑΕΚ και τη σχέση της με τον κόσμο.

Θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ένας ακόμη συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα έπρεπε να αποκτήσει κάποιον ειδικό ρόλο στα αποδυτήρια.

Και υπάρχει βέβαια και η εξέδρα.

Προσωπικά, πιστεύω ότι η επιστροφή του θα προκαλούσε μεγάλη χαρά στον κόσμο. Ο «Maguito» ήταν από τους παίκτες που αγαπήθηκαν για τον τρόπο που αγωνίζονταν. Για τα τρεξίματα, την προσπάθεια, τη διάθεση να βρίσκεται μέσα σε κάθε φάση.

Δεν ήταν από εκείνους που έδιναν την εντύπωση ότι κάνουν αγγαρεία. Κι αυτό ο κόσμος της ΑΕΚ το εκτιμά ιδιαίτερα.

Το οικονομικό και η πραγματικότητα

Η Μοντερέι πλήρωσε οκτώ εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει τον Πινέδα και, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα από το Μεξικό, δεν φαίνεται διατεθειμένη να δεχτεί μια μεγάλη οικονομική απώλεια. Γίνεται λόγος για ποσά κοντά στα επτά με οκτώ εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να υπάρχει μέχρι στιγμής επιβεβαιωμένη επίσημη πρόταση.

Είναι πολλά χρήματα, ακόμη και για έναν ποδοσφαιριστή που γνωρίζεις τόσο καλά.

Η ΑΕΚ έχει ήδη επενδύσει στη μεσαία της γραμμή. Έχει αποκτήσει παίκτες με ποιότητα και διαφορετικά χαρακτηριστικά, ενώ ο Νίκολιτς προσπαθεί να αξιοποιήσει όλο και περισσότερους ποδοσφαιριστές μέσα στη σεζόν.

Μια ενδεχόμενη κίνηση για τον Πινέδα θα έπρεπε επομένως να εντάσσεται σε έναν συγκεκριμένο σχεδιασμό. Να υπάρχει πραγματική αγωνιστική ανάγκη, να συμφωνεί ο προπονητής και φυσικά να μπορούν να καλυφθούν οι οικονομικές απαιτήσεις.

Υπάρχει και η επιθυμία του ίδιου του ποδοσφαιριστή. Το καλοκαίρι επέλεξε να επιστρέψει στο Μεξικό για οικογενειακούς λόγους. Δεν γνωρίζουμε αν οι συνθήκες έχουν αλλάξει ή αν θα σκεφτόταν ξανά την προοπτική της Ελλάδας.

Όλα αυτά έχουν σημασία και δεν γίνεται να τα προσπεράσουμε επειδή μας αρέσει η ιδέα της επιστροφής του.

Μια σκέψη που δύσκολα φεύγει από το μυαλό

Παρακολουθώντας τη φετινή ΑΕΚ, βλέπουμε μια ομάδα με αρκετές δυνατότητες και ποδοσφαιριστές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Ο Μαρίν έχει σημαντικό ρόλο, ο Καϊρίνεν προσφέρει ποιότητα στην κυκλοφορία, ο Βιτάλις δίνει ενέργεια, ο Αριάγκα προσθέτει δύναμη και ο Μάγερ διαθέτει την τεχνική για να δημιουργήσει καταστάσεις που λίγοι μπορούν.

Ο Πινέδα θα ερχόταν να προστεθεί σε αυτή την παρέα.

Δεν ξέρω ποιος θα έμενε εκτός ενδεκάδας, ούτε αν θα ήταν βασικός σε κάθε παιχνίδι. Αυτό θα ήταν δουλειά του Νίκολιτς, ο οποίος γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι χρειάζεται η ομάδα του.

Θα ήθελα όμως πολύ να δω πώς θα λειτουργούσε ο Μεξικανός μαζί με αυτούς τους ποδοσφαιριστές.

Να τον δω να συνδυάζεται με τον Μάγερ, να αλλάζει πάσες με τον Μαρίν, να εκμεταλλεύεται τις καλύψεις του Αριάγκα ή να ανεβάζει την ένταση δίπλα στον Βιτάλις. Να δω αν εκείνη η ευκολία με την οποία ένωνε τις γραμμές της ΑΕΚ θα μπορούσε να δώσει κάτι παραπάνω και στη σημερινή ομάδα.

Ίσως τελικά να μην προκύψει ποτέ τέτοια ευκαιρία. Μπορεί ο Πινέδα να συνεχίσει στο Μεξικό ή να επιστρέψει στην Ευρώπη για κάποια άλλη ομάδα. Η ΑΕΚ, άλλωστε, έχει ήδη τον δικό της δρόμο και δεν περιμένει κανέναν για να συνεχίσει.

Κι αν ερχόταν όμως…

Με τον Μάγερ, τον Μαρίν και την υπόλοιπη παρέα, άσε το μυαλό να ταξιδεύει λίγο παραπάνω…